Racjonalizacji 6/8 pok. 405
Archiwa

Art. 770.

Dłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji. Koszty ściąga się wraz z egzekwo-wanym roszczeniem. Koszt egzekucji ustala postanowieniem komornik, jeżeli przeprowadzenie egzekucji należy do niego. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie. 1. W postępowaniu egzekucyjnym obowiązuje zasada zwrotu kosztów „nie-zbędnych do celowego przeprowadzenia egzekucji”. Katalog niezbędnych kosz-tów jest inny w razie: 1) gdy strona działa osobiście lub przez pełnomocnika nie będącego ani adwokatem, ani radcą prawnym oraz inny, 2) gdy stronę reprezen-tuje adwokat lub radca prawny. W pierwszym wypadku do niezbędnych kosztów należą: koszty sądowe, koszty przejazdu do sądu (komornika) strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego przez stronę (lub jej pełnomocnika) wskutek stawiennictwa w sądzie (w biurze komornika), choćby nie była do tego wzywana. Górny pułap stanowi tu równowartość wynagrodzenia adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu (komornika). W drugim wypadku do „niezbędnych” kosztów należą: wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony, w czym mieszczą się koszty przejazdu strony i koszty utraconego jej zarobku.

Ustalenie kosztów „niezbędnych” nie jest jeszcze wystarczające. Ustawodawca bowiem wprowadził dalsze ograniczenie przez dodanie do określenia kosztów sformułowania „celowego przeprowadzenia egzekucji”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *